ContactoBuscarAGADitamesEnlacesNovasOrganizaciónsActividadesConvenios colectivosPublicaciónsCGRL
 
DITAME 33/08

DITAME SOBRE O PROXECTO DE DECRETO POLO QUE SE REGULA A PROMOCIÓN DA IGUALDADE NAS EMPRESAS E A INTEGRACIÓN DO PRINCIPIO DE IGUALDADE NAS POLÍTICAS DE EMPREGO.

I. ANTECEDENTES

O día 20 de xuño de 2008 tivo entrada no Consello Galego de Relacións Laborais escrito da Secretaría Xeral da Consellería de Traballo, remitindo proxecto de decreto polo que se establecen as estruturas necesarias para a introdución e desenvolvemento do principio de igualdade entre mulleres e homes en materia de emprego e relacións laborais, e solicitando, para os efectos de dar cumprimento ao establecido no artigo 3º.2 b) da Lei 7/1988, do 12 de xullo, de creación do Consello Galego de Relacións Laborais, o ditame preceptivo sobre o citado proxecto normativo.

A necesidade de regulación da promoción da igualdade nas empresas e a integración do principio de igualdade nas políticas de emprego xurde da obriga da aplicación do principio de transversalidade en todas as políticas públicas, que inspira as leis actuais de igualdade de oportunidades entre mulleres e homes e conleva a necesidade de examinar calquera decisión dos poderes públicos desde a perspectiva do seu impacto de xénero.

A Lei 2/2007, de 28 de marzo, do Traballo en Igualdade das Mulleres de Galicia, nos seus Títulos II e IV contemplan a promoción da igualdade nas empresas e a integración da igualdade na política de emprego. Este proxecto normativo, que por primeira vez se somete a ditame deste organismo, desenvolve de forma específica o disposto nestas disposicións, e concretamente nos artigos 16 e seguintes da Lei 2/2007, que contemplan a Marca Galega de Excelencia en Igualdade.

Do novo proxecto normativo destácanse os seguintes aspectos:

Capítulo primeiro.
Este capítulo establece o obxecto do decreto e o contido da promoción da igualdade nas empresas e da igualdade na política de emprego.

Capítulo segundo.
Este capítulo adícase ás medidas de apoio económico para a implantación de plans de igualdade, os tipos de subvencións, as formas de solicitude das mesmas, a súa tramitación, xustificación, control e acreditación.

Capítulo terceiro.
As medidas de apoio económico para a adopción de medidas concretas de promoción da igualdade trátanse neste capítulo. Regúlanse os conceptos subvencionables, a súa vixencia e renovación, así como a xustificación e vixilancia de aplicación das medidas.

Capítulo cuarto.
Regúlanse as medidas de apoio técnico para a implantación de plans de igualdade ou para a adopción de medidas concretas de promoción da igualdade.
O apoio técnico establécese a través de asesoramento que pode ser total, permanente, gratuíto, urxente e motivado, regulando as causas de denegación e establecéndose a obriga de compilar de xeito ordenado todos os asesoramentos prestados.

Capítulo quinto.
A Marca Galega de Excelencia en Igualdade ven definida neste capítulo. É un distintivo a través do cal recoñécese pola Xunta de Galicia a aquelas empresas que destaquen na aplicación das políticas sustentadas no impulso do principio de igualdade.
Neste capítulo regúlase a tramitación, os parámetros para a concesión, as axudas derivadas da obtención, a prohibición, renovación, retirada e suspensión da marca, así como as facultades administrativas de control.

Capítulo sexto.
Neste capítulo trátase a integración da igualdade na política de emprego. Integración que se producirá segundo uns principios reitores e uns obxectivos cualitativos e cuantitativos que se desenvolverán no Plan galego de emprego feminino elaborado pola Xunta de Galicia.

Capítulo sétimo.
A igualdade e non discriminación na formación profesional para o emprego trátase no capítulo sétimo.
Establécense as accións positivas e os fins e principios da formación profesional, así como o contido das actividades de formación en igualdade, as relacións preferenciais con entidades, a definición de colectivos prioritarios, as axudas aos centros privados que impartan accións formativas en materia de igualdade e demais aspectos da formación.

Capítulo oitavo.
Este capítulo adícase á colaboración especial cos axentes sociais no eido da integración da igualdade na política de emprego, a través de axudas para impartir accións formativas en materia de igualdade.

Capítulo noveno.
Neste capítulo establécese o fomento do emprendemento feminino grazas á promoción da creación de empresas por parte de mulleres, o apoio á regularización de actividades feminizadas (aquelas realizadas por mulleres sen remuneración nin recoñecemento profesional).
Este fomento tamén é posible a través do apoio á formación empresarial, o fomento da participación en rede e a promoción da profesionalización das mulleres empresarias e emprendedoras.


II. CONTIDO

O texto do proxecto normativo remitido para ditame denominado “proxecto de decreto polo que se regula a promoción da igualdade nas empresas e a integración do principio de igualdade nas políticas de emprego” consta de nove capítulos que abranguen 54 artigos, dúas disposicións adicionais, unha disposición derrogatoria e dúas disposicións finais.

O día 4 de xullo de 2008, ás 11:00 horas reúnese este Comité Delegado para a emisión do ditame, data na que se acorda emitir o seguinte ditame, que contén dúas consideracións xerais e once específicas, de carácter unánime, sobre a valoración da norma, manifestadas polas organizacións sindicais e empresarial.

Así mesmo contén, como anexos, as consideracións de carácter non unánime sobre a valoración da norma: as manifestadas polas organizacións sindicais UXT-Galicia e SN de CCOO de Galicia e a CEG sobre as manifestadas polas organizacións sindicais CIG, UGT-Galicia e CC.OO. de Galicia (anexo I) e as manifestadas pola Confederación de Empresarios de Galicia (anexo II).




DITAME 33/08




CONSIDERACIÓNS XERAIS DE CARÁCTER UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA MANIFESTADAS POLAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS E EMPRESARIAL:

Primeira.

Este Comité entende que debería establecerse un réxime de incompatibilidade e concorrencia na concesión de subvencións para o mesmo fin entre as distintas administracións públicas.

Segunda.

Este Comité considera que deberían de harmonizarse e concretarse no conxunto da norma conceptos que aparecen dun xeito indefinido como é o caso de “custos sociais”, “custos salariais” ou “custos íntegros organizativos”, cuxa indefinición xera incerteza xurídica.






CONSIDERACIÓNS ESPECÍFICAS DE CARÁCTER UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA MANIFESTADAS POLAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS E EMPRESARIAL:

Primeira.- Preámbulo.
Este Comité considera que a primeira parte do Preámbulo resulta farragosa e confusa na redacción dalgún parágrafo, non clarexando o contido do decreto. Expresións como “capacidades non explotadas” ou afirmacións como “as mulleres en lugar de representar un problema son quen de aportar solucións a múltiples problemas económicos”, deberían ser obxecto dunha nova redacción máis concreta. Do mesmo xeito, a expresión contida no último parágrafo da páxina 6 “máis humano e máis vivible” debería substituírse pola expresión “máis xusto socialmente”.

Segunda.- Artigo 8º. Renovación das medidas de apoio económico para a aplicación de plans de igualdade.
No seu punto terceiro sinala que “ Poderá concederse a renovación ainda apreciándose desviacións na aplicación do plan de igualdade se, de xeito razoable, ...”. Este Comité considera que debería concretarse que se entende por “xeito razoable”, por canto a súa indefinición xera inseguridade xurídica.

Terceira.- Artigo 32º. O Plan Galego de emprego feminino.
No apartado 2 deste artigo sinala que “O Plan galego de emprego feminino terá carácter integral e deberá ser negociado cos axentes sociais”. Debería substituírse a expresión “axentes sociais” por “ organizacións empresariais e sindicais máis representativas”.
Cuarta.- Artigo 39º. Axudas aos centros privados para impartir accións formativas en materia de igualdade.
No seu apartado primeiro contén unha referencia aos centros privados que poden impartir acción formativas en materia de igualdade. Este Comité entende que debería de engadirse a necesaria acreditación diante da administración competente, para asegurar a profesionalidade dos devanditos centros.
Quinta.- Artigo 40º. Teleformación e formación a distancia.
A expresión “ás mulleres responsables de familias monoparentais” debería substuírse pola expresión “ás persoas responsables de familias monoparentais”.
Sexta.- Artigo 46º. Axudas ás empresas para a posta en marcha de medidas de conciliación.
No apartado primeiro o apoio económico ás empresas para a posta en marcha de servizos de gardería con comedor, salas de lactación ou instalacións análogas, debería estenderse ás empresas que individual ou mancomunadamente poñan en marcha servizos de gardería con comedor, salas de lactación ou instalacións análogas.
No apartado terceiro cómpre substituír a expresión “mulleres responsables de familias monoparentais” por “persoas responsables de familias monoparentais”.
Sétima.- Artigo 49º. Axudas para impartir accións formativas en materia de igualdade.
No apartado primeiro contémplase unha liña de axudas económicas para a formación dirixida ás organizacións sindicais e empresariais de Galicia. Este Comité considera que a liña de axudas económicas debe especificarse que será para a contratación de traballadores/as para impartir a formación en materia de igualdade e/ou para o asesoramento e informe que se poidan precisar no desenvolvemento dos plans de igualdade.
Oitava.- Artigo 50º. Promoción da creación de empresa por parte de mulleres.
A redacción e estrutura deste artigo induce a confusión. Este Comité entende que debería aclararse se os números que aparecen entre paréntese responden a apartados do artigo e polo tanto deberían de encabezar a numeración de distintos parágrafos dun xeito independente.
Novena.- Disposición adicional primeira.
Recolle esta Disposición a elaboración dunha relación de profesións coa súa representación feminina, así como a súa actualización anual. Entende este Comité que debería concretarse cal é o organismo con competencia para elaborar a citada relación.
Décima. Disposición final primeira
Esta Disposición faculta “...ao titular do departamento...”. Debería dicir “...á persoa titular do departamento...”.

Décimo primeira.- Disposición final segunda.
Onde di “...en Diario Oficial de Galicia...” debe dicir “... no Diario Oficial de Galicia...”.


ANEXO I
CONSIDERACIÓN XERAL DE CARÁCTER NON UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA MANIFESTADA POR CEG, UXT-GALICIA E SN DE CCOO DE GALICIA

Maniféstase que o desenvolvemento da Lei de Traballo en Igualdade das Mulleres de Galicia debería de ser obxecto de tratamento no marco do diálogo social xa que nel se acordaron os obxectivos e contidos en materia de igualdade entre mulleres e homes no emprego e nas relacións laborais.
Regúlase o desenvolvemento dunha lei en materias que deben ser e xa son nalgúns casos obxecto de negociación cos axentes sociais, como o son tamén os recursos económicos que se destinan a execución das medidas e accións que se comprometen para alcanzar os obxectivos consensuados que permitan o cumprimento dos postulados de dita lei.



ANEXO II
CONSIDERACIÓNS XERAIS NON UNÁNIMES SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA MANIFESTADAS POLA CEG:

Primeira.
Entendemos que a Lei 2/2007 e que o diálogo social son o suficientemente explícitos pero non necesitan do instrumento normativo do Decreto, que podería ser entendido como unha rectificación ou cambio de rumbo respecto do lexislado ou pactado.
En suma, a CEG entende como innecesaria unha norma como a que se somete a análise e avoga para que a Lei 2/2007 se desenvolva regulamentariamente a través de ordes sobre cada materia concreta.

Segunda.
Deberíanse establecer ritmos diferentes da aplicación da norma, diferenciando tipos de empresas, de sectores, pemes ou non, etc., é dicir, débese establecer unha graduación no tempo e segundo o tipo de empresa para facer atractivo comprometerse activamente coas políticas de igualdade. Esta mesma flexibilidade debe predicarse para as liñas de axuda financeira que se propoñen, que deberían aplicarse  tendo en conta os tipos de empresa, os sectores, as pemes, as microempresas, etc.

Terceira.
Por outra parte, esta Confederación de Empresarios de Galicia entende que se debería fuxir de establecer obrigas indirectas cara ás empresas outorgando determinadas  preferencias na contratación administrativa ou mesmo na concesión de certas subvencións públicas (v.gr. en materia formativa),  polo que se propón a súa supresión e a inclusión desta salvagarda  nunha concreta Disposición Adicional que garanta que non se establecerán preferencias no réxime regulador das subvencións baseadas na esixencia da asunción polas empresas de plans  ou outras medidas en materia de igualdade.




ANEXO III


CONSIDERACIÓNS ESPECÍFICAS DE CARÁCTER NON UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA DA CEG:

Primeira. Artigo 4. Axudas ás empresas para a implantación de plans de igualdade.
En primeiro lugar, debe sinalarse que neste tipo de axudas habería que evitar que fosen anuais para non facer a súa renovación ano a ano, o cal debe articularse a través de marcos plurianuais e estables.

Por outra parte, entendemos que as axudas para a implantación de plans de igualdade se deberían dirixir a todas as empresas sen distinción polo tipo de plan xa sexa obrigatorio ou non.

Segunda. Artigo 5. Conceptos subvencionables.
Establécense módulos e conceptos que subvencionar para a elaboración implantación voluntaria do Plan e establécense en total 5 tipos de axudas, cada unha nunha letra:

a) Axudas para realizar o diagnóstico da realidade da empresa dende a perspectiva de xénero, incluídas a valoración dos postos de traballo e/ou un estudo da estrutura salarial e extrasalarial: 100%;
b) Axudas para sufragar os custos salariais, axudas de custo e desprazamentos, do tempo dos directivos e/ou mandos intermedios que vaian recibir formación en igualdade "financiados pola Administración": 100 %
c) Axudas para sufragar os custos sociais da contratación de traballador/ora con especialización en igualdade para asesorar, durante a vixencia do plan sobre a súa aplicación: 25, 50 ou 100 %

d) Custos organizativos derivados da aplicación do plan: 100% con límites anuais;

e) Custos de adaptación de instalacións ou outros medios materiais cando se trate de sectores onde sexa tradicional a infrarrepresentación feminina, que non supere o 10% e se asuma o compromiso de incrementar tal porcentaxe.

No apartado b) cóbrense ata o 100% dos custos salariais das horas destinadas á formación en igualdade e establécese un máximo de 10 horas por cada 100 persoas empregadas ou fracción que teña o persoal da empresa. Consideramos que as pequenas empresas, onde as necesidades formativas en materia de igualdade son maiores precisan máis apoio no campo da formación nesta materia.

No apartado c) propoñemos que a porcentaxe sexa do cento por cento de todos os custos, incluídos os salariais, ou polo menos a posibilidade, e non só sociais; porcentaxe que non ofrece discusión ningunha nas pemes, onde a súa contratación se fai máis necesaria.

Do mesmo xeito, bótase en falta que non se prevexa a posibilidade de subvencionar o cento por cento dos custos de adaptación de instalacións ou outros medios materiais da empresa en todos os casos e se limite a aqueles sectores onde exista unha infrarrepresentación feminina e se asuma o compromiso de incrementar a súa presenza.

Terceira. Artigo 6. Subvención especial para a contratación como traballadora especializada en igualdade dunha muller con especiais dificultades de inserción laboral ou en situación marcada pola desvantaxe social.
Prevese un incremento da subvención ata o 100% dos custos sociais (non se fala dos salariais) máis unha prima equivalente a 1 mensualidade de SMI, para a contratación dunha traballadora con especialización en igualdade para o asesoramento na implantación do plan, que se prevé no apartado c) do artigo 3, cando na contratada concorran determinados requisitos ou que se atope en condicións subxectivas determinadas. Deberían contemplarse a totalidade dos custos (salariais e de seguridade social) na subvención.


Cuarta. Artigo 9. Xustificacións periódicas da aplicación do Plan de igualdade.
Os requisitos para a renovación xa se consideran no artigo anterior e polo tanto debería suprimirse o parágrafo enteiro que vai dende o primeiro punto e seguido deste primeiro apartado, por reiterativo.

Quinta. Artigo 11. Facultades administrativas de control.
Propoñemos a eliminación do segundo parágrafo desde “No caso de que se cree...” pois non se entende a que se está referindo.

Sexta. Artigo 15. Preferencia na adxudicación de contratos autonómicos.
Como xa fixemos no Ditame do Consello Galego de Relacións Laborais á Lei 2/2007, discrepamos do establecemento da devandita preferencia, o que obrigará ás empresas que habitualmente contraten coa Comunidade Autónoma a obter a marca previamente ou a establecer un plan de igualdade (aínda que non exista obriga legal).  Por outra parte debera harmonizarse a súa redacción coa  da nova Lei de contratos do sector público.

Sétima. Artigo 13. Axudas ás empresas para a adopción de medidas concretas de promoción da igualdade.
Neste precepto estanse a mezclar conceptos antagónicos, como é por un lado a responsabilidade social, concepto que debe ser entendido con carácter voluntario sempre e que, polo tanto, non se compaxina ben coa imposición obrigatoria a través de convenio colectivo de ámbito superior á empresa. Por este motivo deberían desvincularse estes dous conceptos na redacción proposta.



Oitava. Artigo 21.2. Compilación e acceso aos asesoramentos.
Debe garantirse a necesaria confidencialidade dos datos persoais, polo que na redacción debera indicarse que o acceso o será só aos asesoramentos técnicos, pero non aos datos de empresas concretas.

Novena. ARTIGOS 22 e ss. Marca Galega de Excelencia en Igualdade.
Respecto á marca galega de Excelencia en Igualdade, a norma debe ser moi coidadora na súa regulación, en varios aspectos:

-non debe ser utilizada como unha arma dialéctica, nin entre as empresas entre si, nin cos sindicatos
-debe ser un elemento de incentivación do valor de igualdade na empresa, non ser visto como un obstáculo.
-debe ser aplicada gradualmente ao comezo, ir de menos a máis en suxestións e obrigas.

En referencia a este último punto, á primeira vista os requirimentos que se piden, se non se diferencian sectores ou tipos de empresas, poden ser inalcanzables ou non equitativos (Ex. presenza de mulleres en determinados sectores, medidas de conciliación soamente dirixidas a mulleres, empresas sen accións publicitarias, etc.).

Por outra parte, os conceptos que valorar son abertos, o que é positivo, pero habería que establecer un mecanismo para non incorrer en voluntariedade.

Entendemos que o aliciente da subvención de cotizacións por AT e ET pode ser un poderoso estímulo de atracción de empresas cara á marca, polo que se debería reforzar nas súas contías.

Na valoración dos parámetros de igualdade na empresa non estamos de acordo coa inclusión dun incremento da valoración en referencia ao estipulado no art. 15 da Lei 2/2007 (24.1.1º último parágrafo).


Décima. Artigos 35.2, 37 e 41.2. Preferencias para impartir formación profesional para o emprego.
Ao igual que co establecemento dunha preferencia na contratación administrativa, discrepamos do establecemento dunha preferencia das entidades que obteñan e manteñan a Marca Galega de Excelencia para impartir formación profesional para o emprego.  Proponse a súa eliminación.

Decimo primeira. Artigo 38, parágrafos 2 e 3 e 40.
Establécese unha reserva de cotas a favor das mulleres que impide o desenvolvemento das actividades concretas en caso de non se reunir, por este motivo propoñemos establecer unha preferencia e non unha reserva.




Decimo segunda. Artigo 39. Convocatoria anual de axudas a centros privados para impartir accións formativas en materia de igualdade.
As axudas que se prevén nestes artigos son destinadas a sufragar determinados gastos e establécense porcentaxes que deberían propoñerse doutro modo; a saber:

a) o 25% dos custos sociais derivados da contratación dunha traballadora con especialización en igualdade co obxecto de impartir a formación, porcentaxe que alcanzará o 100% en caso de contratar algunha muller pertencente a algún dos colectivos que se sinalan na DA 6º da lei 2/2007.

Debería sinalarse o 100% de todos os custos (non só sociais) e establecer para o caso de contratar algunha muller pertencente a algún dos colectivos de tal DA un incentivo similar ao que se sinalan noutros artigos do proxecto de decreto (100% + incentivo =1 MENSUALIDADE DE SMI).

b) O 15% do custos de calquera outra contratación que para os fins previstos se realice; entendemos que debería incrementarse ao 50%.

Decimo terceira. Artigo 47. Cobertura Mínima da convocatoria anual de axudas a empresas para a posta en marcha de medidas de conciliación.
Sinálase o 50% dos custos de adaptación de locais para axustalos á necesidade a cubrir e o 50% dos custos salariais das persoas contratadas.

Debería abrirse o abano sinalado do 50 ao 100% dos custos de adaptación e sinalar do 50 ao 100 dos custos (non só salariais) das persoas contratadas.


ANEXO IV



CONSIDERACIÓNS XERAIS DE CARÁCTER NON UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA MANIFESTADAS POLAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS:

Primeira. Artigo 4. Axudas ás empresas para a implantación de plans de igualdade.
Cómpre corrixir a numeración dos apartados contidos neste artigo, por canto se repite o número 2.
Faise preciso que en todas as fases do proceso de elaboración dos plans de igualdade nas empresas se desenvolva un proceso de negociación e participación real, contando coa representación legal das traballadoras e traballadores. Considerase preciso que un requisito para solicitar as axudas ás empresas para a implantación de plan de igualdade sexa asinar un acordo ou compromiso polas partes.

Segunda. Artigo 5. Conceptos subvencionables.
Debe concretarse a relación entre a cobertura mínima da convocatoria anual de axudas, establecida neste artigo, pola que se cubrirá ata o 100% e o 50% respectivamente dos custos íntegros do diagnóstico da realidade desde a perspectiva de xénero, xa que se determinan para un mesmo fin e non queda clara a compatibilidade ou incompatibilidade na recepción das mesmas.
Cómpre clarexar o significado de conceptos como “traballadoras especializadas en igualdade”, “custos derivados da reorganización da empresa” e “onde sexa tradicional”.
No compromiso recollido no apartado e) de superación do 10% no número de traballadoras en persoal para acceder a unha subvención de ata o 100% dos custos de adaptación, faise preciso establecer un obxectivo de superación mínimo.

Terceira. Artigo 8. Renovación das medidas de apoio económico para a aplicación de plans de igualdade.
No apartado 2. b) contémplase unha audiencia da representación legal das/os traballadoras/es acerca da aplicación do plan. Esta audiencia debería ser substituída pola elaboración dun informe por parte da citada representación legal.
No parágrafo segundo do punto 1., cómpre eliminar a salvedade para a realización de novas adaptacións xa que neste caso non van ligadas a un compromiso de contratación de mulleres.
No punto 2. do artigo aparece como unha posibilidade a de solicitar un informe da Inspección de Traballo e Seguridade Social así como unha audiencia da representación legal dos/as traballadores/as. Considérase necesario incluír como obrigatoria a solicitude de informe da Inspección de Traballo e SS, así como solicitar un informe da representación das/os traballadoras/es.
No punto 4 deste artigo recóllese que “...cando o prazo de aplicación do plan de igualdade superase oito anos, non se concederán máis axudas...”. Considérase este prazo de oito anos como excesivo, non debendo concederse axudas en ningún caso, unha vez superados os catro anos como máximo.

Cuarta. Artigo 10. Xustificación final da aplicación do plan de igualdade.
No punto 1. no referido á xustificación aparece como unha posibilidade a de solicitar un informe da Inspección de Traballo e Seguridade Social así como unha audiencia da representación legal dos/as traballadores/as. Considérase necesario incluír como obrigatoria a solicitude de informe da Inspección de Traballo e SS, así como solicitar un informe da representación das/os traballadoras/es.

Quinta. Artigo 11. Facultades administrativas de control.
Sinálase no primeiro parágrafo deste artigo que o departamento da administración autonómica competente en materia de traballo exercerá unha labor de vixilancia e inspección sobre as empresas con axudas públicas para verificar a correcta aplicación do plan de igualdade. Enténdese que esta inspección e vixilancia debe efectuarse a través da Inspección de Traballo e SS.
Cómpre substituír o segundo parágrafo polo seguinte: “No marco do Plan de igualdade crearase unha Comisión de Seguimento de dito Plan, paritaria entre a empresa e os/as representantes dos/as traballadores/as. Dita comisión emitirá un informe trimestral de seguimento das medidas aprobadas no Plan, mediante un modelo establecido por parte da Unidade Administrativa da Consellería de Traballo. Esta comisión será informada das axudas solicitadas pola empresa.”



Sexta. Artigo 14. Conceptos subvencionables.
No compromiso recollido no apartado c) de superación do 10% no número de traballadoras en persoal para acceder a unha subvención de ata o 100% dos custos de adaptación, faise preciso establecer un obxectivo de superación mínimo.

Sétima. Artigo 15. Vixilancia e renovación das medidas de apoio económico para a adopción de medidas concretas de fomento da igualdade.
Contempla este artigo no seu segundo parágrafo que para concederse a renovación dunha medida concreta de fomento da igualdade terá que acompañarse dun informe. Enténdese que este informe deberá estar asinado pola representación legal das/os traballadoras/es.

Oitava. Artigo 16. Xustificación e vixilancia da aplicación da medida concreta de fomento da igualdade.
No punto 2. do artigo aparece como unha posibilidade a de solicitar un informe da Inspección de Traballo e Seguridade Social así como unha audiencia da representación legal dos/as traballadores/as. Considérase necesario incluír como obrigatoria a solicitude de informe da Inspección de Traballo e SS, así como solicitar un informe da representación das/os traballadoras/es.



Novena. Capítulo V. A Marca Galega de Excelencia en Igualdade.
Enténdese que a Marca Galega de Excelencia en Igualdade só deberían obtela aquelas empresas que asinaron e acordaron coa representación legal das/os traballadoras/es o plan de igualdade, e teñan constituído coa parte social un comité de seguimento do grao de aplicación do plan.

Décima. Artigo 28. Retirada e suspensión da Marca Galega de Excelencia en Igualdade
Respecto da retirada e suspensión da Marca Galega de Excelencia en Igualdade, no caso de que a concesión da marca tivera unha utilización publicitaria, cómpre que a revogación firme se faga pública co mesmo alcance e que o custo sexa a cargo da empresa infractora.

Decimo primeira. Artigo 31. Obxectivos cualitativos e cuantitativos da política de emprego.
No punto 2. onde di “....o encetamento de políticas de conciliación...” debe dicir “... o encetamento de políticas de corresponsabilidade e conciliación...”.

Decimo segunda. Artigo 38. Colectivos prioritarios na formación profesional para o emprego.
No apartado 3 deste artigo establece que “...haberá que respectar unha cota de reserva ás mesmas equivalente á porcentaxe de mulleres demandantes de emprego no sector ao que se refira a correspondente actuación.” A este respecto, partindo da propia falta de control das porcentaxes de demandantes, cando se fala de sector, considérase necesario precisar se nos estamos referindo a sectores de produción ou actividade. Enténdese que o correcto sería establecer una cota de reserva superior á taxa de ocupación de mulleres naquelas ramas de actividade nas que se atopen subrepresentadas.