ContactoBuscarAGADitamesEnlacesNovasOrganizaciónsActividadesConvenios colectivosPublicaciónsCGRL
 
DITAME 15/03

DICTAME SOBRE O PROXECTO DE ORDE POLA QUE SE ESTABLECEN AS BASE REGULADORAS DO PROCEDEMENTO DE ABOAMENTO DE COTAS Á SEGURIDADE SOCIAL A TRABALLADORES QUE PERCIBIRAN A PRESTACIÓN POR DESEMPREGO NA SÚA MODALIDADE DE PAGAMENTO ÚNICO.

I.  ANTECEDENTES

O día 11 de abril de 2003 tivo entrada no Consello Galego de Relacións Laborais escrito da Dirección Xeral de Promoción do Emprego da Consellería de Asuntos Sociais, Emprego e Relacións Laborais, remitindo proxecto de Orde pola que se establecen as base reguladoras do procedemento de aboamento de cotas á seguridade social a traballadores que percibiran a prestación por desemprego na súa modalidade de pagamento único e solicitando, ós efectos de dar cumprimento ó establecido no artigo 3º.2 b) da Lei 7/1988, do 12 de xullo, de creación do Consello Galego de Relacións Laborais, o dictame preceptivo sobre o citado proxecto normativo.

Á vista do borrador agora remitido e do texto da Orde publicado no DOG o día 15 de febreiro de 1999 (modificada pola Orde publicada no DOG do 31 de xaneiro de 2000) e tendo en conta os respectivos dictames emitidos polo Consello con data do 8 de xaneiro de 1999 e do 29 de decembro de 1999, así como do texto obsérvase o seguinte:

- Na elaboración do proxecto parece que se tivo en conta unha consideración feita polo comité no dictame do ano 1999: O derradeiro parágrafo do artigo 3º, referente ó prazo para presentar os boletíns, xa quedou redactado no texto definitivo do DOG como segue: “Non obstante, o prazo de presentación dos correspondentes boletíns de cotización e o dereito ó conseguinte aboamento de cotas expirará transcorridos seis meses contados a partir do mes obxecto de aboamento”.

- O novo proxecto normativo modifica e engade algúns aspectos que se relacionan a continuación:

o Artigo 1º. Obxecto e requisitos. Engádese un requisito (apartado b) que di: “Ter optado polo aboamento dunha soa vez da totalidade da prestación por desemprego”..
o Artigo 3º. Solicitudes, documentación e prazo. Modifícase, a proposta do comité, o derradeiro parágrafo deste artigo, modificación que xa foi recollida no texto definitivo da Orde publicado no DOG e que quedou como segue: “Non obstante, o prazo de presentación dos correspondentes boletíns de cotización e o dereito ó conseguinte aboamento de cotas expirará transcorridos seis meses contados a partir do mes obxecto de aboamento”.
o Artigo 5º. Resolución. Modifícase o apartado 2 deste artigo, especificándose que as resolucións deberán motivarse axeitadamente. Na orde anterior, só tiñan que ser motivadas as resolucións denegatorias.
o Artigo 6º. Incompatibilidades. Este artigo non se recollía na orde anterior e establece o seguinte: “Esta axuda será incompatible coa percepción trimestral do importe da prestación por desemprego de nivel contributivo na súa modalidade de pagamento único por subvenciona-la cotización do traballador á Seguridade Social”.
o A disposición adicional sétima do borrador da orde de 1999, xa se suprimiu no texto definitivo publicado no DOG.

De modo inmediato foi enviada copia do borrador a tódolos membros do Comité Delegado polo Pleno para a emisión de dictames, a fin de que o estudien e elaboren as súas propostas para a xuntanza a celebrar polo citado órgano.


II. CONTIDO.

O texto do proxecto normativo remitido para dictame denominado “Orde pola que se establecen as base reguladoras do procedemento de aboamento de cotas á seguridade social a traballadores que percibiran a prestación por desemprego na súa modalidade de pagamento único” consta de: Exposición de motivos, seis artigos, seis disposicións adicionais e dúas disposicións derradeiras.

O día 23 de abril de 2003 reúnese este Comité Delegado e acorda emiti-lo dictame que se referencia a continuación:



DICTAME 15/03


En relación coa solicitude de dictame sobre o proxecto de Orde pola que se establecen as base reguladoras do procedemento de aboamento de cotas á seguridade social a traballadores que percibiran a prestación por desemprego na súa modalidade de pagamento único, da Consellería de Asuntos Sociais, Emprego e Relacións Laborais, con data de rexistro de entrada neste Consello o 11 de abril de 2003, e ós efectos de dar cumprimento ó establecido no artigo 3º.2 b) da Lei 7/1988, do 12 de xullo, de creación do Consello Galego de Relacións Laborais, o Comité Delegado polo Pleno do Consello para a emisión de dictames, despois da xuntanza celebrada o día  23 de  abril  de 2003, acordou  pronunciarse en canto ás seguintes  consideracións:


CONSIDERACIÓN XERAL  DE CARÁCTER UNÁNIME:

O Comité Delegado polo Pleno do Consello Galego de Relacións Laborais para a emisión de dictames fai constar que para unha mellor toma en consideración e valoración do contido da Orde obxecto do presente Dictame é necesario dispoñer da visión de conxunto do deseño das políticas activas de emprego para o exercicio 2003. Só dispoñendo desta planificación, que debe informarse  polo Comité Autonómico de Emprego de acordo co establecido no  Decreto 32/1999 do 5 de febreiro, poderán valorarse de forma adecuada aspectos fundamentais na norma, como, entre outros, a regulación dos beneficiarios e mesmo os criterios de reparto das axudas.


CONSIDERACIÓNS XERAIS DE CARÁCTER NON UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA DAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS  UGT-GALICIA, SN DE CCOO DE GALICIA E MAILA CIG:

1. SITUACIÓN ANTERIOR
No mes de setembro o Comité Autonómico de Emprego creou un grupo de traballo de cara a analiza-las medidas para incrementa-la estabilidade nas empresas. Este grupo foi avanzando e estableceuse que necesariamente as medidas para seren efectivas deberían establecerse tres eixes:
· Medidas para mellora-la taxa de estabilidade na administración pública.
· Medidas para favorece-la estabilidade laboral no sector privado.
· Seguimento da estabilidade no emprego e da contratación.
O grupo de traballo quedou pendente dunha proposta da Xunta de Galicia que dera resposta ás cuestións plantexadas ata ese momento. Non quedaban fora deste paquete ningún dos incentivos á contratación e ó fomento do emprego.
O Comité tiña que ter traballado nesa liña e no establecemento de criterios cara ás políticas activas. A Xunta non convocou a preceptiva reunión do Comité do último trimestre. Tampouco foi convocado no primeiro trimestre de este ano ata o pasado día 9 de abril.
Os membros do Consello Galego de Relacións Laborais en tódolos dictames feitos ata o momento no que se abordaron as medidas activas de emprego e fomento da estabilidade, dictaminamos, por unanimidade, que para poder efectua-lo dictame da norma presentada era necesario que o Comité Autonómico de Emprego fixara os criterios, cousa que estaba sen facer. Ademais desta única consideración de carácter unánime, CCOO e CIG consideramos que se debía pospoñe-lo análise da Orde que se tratara, ata non te-lo marco fixado polo Comité Autonómico.
2. SITUACIÓN ACTUAL
Con data de saída do 4 de abril, venres, convocase o Comité Autonómico de Emprego para o día 9, mércores. Esta convocatoria ten chegado o luns e a documentación o martes a algúns dos axentes sociais presentes nel. A orde do día establece a análise de 10 Ordes relacionadas coas medidas de fomento do emprego do ano 2003. En ningún caso se plantexa cáles van se-los criterios que unifiquen todas elas.
As Centrais Sindicais presentes no Comité (CIG – CCOO de Galicia – UGT- Galicia)  plantexamos que, de forma previa o tratamento do 3º punto da orde do día, se estableceran os criterios comúns para as políticas de emprego e se modificara a orde do día, incorporando un punto sobre a situación do Servicio Público Galego de Emprego, cuestións ambas as que a Conselleira se nega.
Da reunión do Comité Autonómico de Emprego cabe face-las seguintes consideracións:
1º Os sindicatos levamos reclamando, cando menos dende o mes de novembro, a reunión do Comité para establecer criterios e para concluí-lo traballo pendente.
A Xunta de Galicia era quen tiña que reelaborar unha proposta cas consideracións feitas polos axentes sociais e coa súa posición. Esta proposta non ten chegado.
2º Aínda que a L.P.X.A.P. o permita, non é de recibo que se de un prazo de menos de 24 horas para fixar criterios en relación con dez Ordes de fomento do emprego. O traballo que facemos é rigoroso e este tipo de convocatorias atentan contra o mais mínimo rigor.
3º Aínda que o establecemento das ordes do día, segundo a norma de Órganos colexiados, pertence a Presidencia do órgano, nunca se pode impedir a modificación da orde do día, salvo que previamente fora consensuado entre os diferentes axentes sociais. O talante dialogante que debe presidir as reunións de estes órganos queda seriamente cercenado se se impón unilateralmente e sen tempo de opinión os temas a tratar.
4º Dado que no propio Comité Autonómico estableceuse a necesidade de que as medidas relacionadas coa precariedade tiveran tres eixes, non se poden analizar diferentes Ordes sen telos definidos.

3. CONSIDERACIÓNS DAS ORGANIZACIÓNS SINDICAIS PRESENTES NO CONSELLO GALEGO DE RELACIÓNS LABORAIS ÁS ORDES DE FOMENTO DO EMPREGO.
Os sindicatos presentes no Consello Galego de Relacións Laborais consideramos que as Ordes remitidas (promoción do emprego autónomo e integración dos discapacitados; fomento da estabilidade e contratación de colectivos desfavorecidos; fomento do emprego en empresas de economía social; abono de cotas de pago único; contratación indefinida de discapacitados; contratación en prácticas e contratación do primeiro empregado) deben ser analizadas no marco global que foi definido no grupo de traballo do Comité Autonómico de Emprego sobre a estabilidade e o fomento de emprego. O mantemento de incentivos á contratación tal e como ata agora veu funcionando non soluciona o problema da precariedade en Galicia e soamente serve para incrementa-los beneficios das empresas, agás que foran acompañados doutras medidas.
O emprego asalariado no conxunto do período 1996 - 2002 medrou en 208.425 traballadores. Este incremento, por sectores, é o seguinte:


% INCREMENTO DO EMPREGO ASALARIADO ENTRE 1996 E 2002
cadro
FONTE: Elaboración propia sobre a explotación do I.N.E. da E.P.A.

Unha parte importante da explicación do incremento da taxa de precariedade está na taxa de precariedade dos novos empregos: o 40’1 %. Por contra, no Estado eses novos empregos teñen unha taxa de precariedade do 23 %. Esta explicación non é absoluta debido ó incremento da contratación estable por riba do total de contratos.
Unha indicación da situación do conxunto da economía galega é que, por contra que ocorre no Estado, o proceso de crecemento do emprego non se fai no sector servicios senón no sector industrial. É importante destacar que a meirande diferencia entre as taxas de precariedade de Galicia e do Estado e quen a explica é o sector industrial: medrase cunha diferencia de taxas do 34 %. O crecemento negativo do primario non é significativo.
No período 1997 – 2002 a Xunta de Galicia ten establecido unha serie de medidas de incentivación á estabilidade, co obxectivo de tender a acadar unha taxa de precariedade do 13 %. O punto de partida estaba no 32’9 % en media anual de 1996, segundo os datos da E.P.A. homoxeneizados á metodoloxía establecida no 2002.

A evolución das taxas de precariedade homoxeneizadas e comparadas cas taxas estatais é a que aparece no seguinte gráfico:

MEDIA ANUAL DAS TAXAS DE PRECARIEDADE
gráfico
FONTE: Elaboración propia sobre explotación do I.N.E. da E.P.A.
Ca media do ano 1996 Galicia estaba en mellor posición co Estado para acada-lo obxectivo proposto: tiña un punto menos de precariedade (32’9 frete ó 33’9 estatal). Despois de seis anos aplicando medidas incentivadoras da estabilidade, atopámonos que está 3’8 puntos por riba. Quere esto dicir que despois de seis anos de programas de fomento da estabilidade, Galicia sitúase 4’8 puntos por riba da taxa de precariedade do Estado, nunha inadmisible taxa de case o 35 %.
O número de contratos temporais que se están a facer en Galicia non respostan a ningunha posibilidade de utilización non fraudulenta das modalidades de contratación:

A ROTACIÓN DOS ASALARIADOS EN PRECARIO
cadro
FONTE: Elaboración propia sobre datos do INEM e sobre a explotación do I.N.E. da E.P.A.
Como se pode observar resulta imposible explicar cómo pode ocorrer que cada asalariado teña unha media de 2’32 contratos o longo do ano, repetíndose practicamente dun a outro ano.
A relación entre as dúas variables, contratación estable e taxa de precariedade, pódese ver no seguinte gráfico.

CONTRATACIÓN INDEFINIDA E TAXA DE ESTABILIDADE
gráfico
FONTE: Elaboración propia sobre datos do INEM e sobre a explotación do I.N.E. da E.P.A.

A diverxencia destas dúas variables indica que o incremento da contratación estable non é de por si suficiente para acadar unhas taxas de precariedade en sintonía cas do noso contorno europeo.

Os datos da precariedade no sector público farán referencia soamente ó IV trimestre de cada ano:

EVOLUCIÓN DA PRECARIEDADE POR SECTORES
cadro
FONTE: Elaboración propia sobre a explotación do I.N.E. da E.P.A.

Mentres no período 1997 a 2002, a precariedade, en cómputo anual, reducíase nun 0’2, o comportamento do Sector Público diferenciase claramente da do sector privado: mentres as empresas reducen un 1´4  puntos, as administracións incrementan a súa precariedade en 3’6 puntos.
A taxa de precariedade para que se poda reducir en Galicia precisa de novas medidas das actualmente deseñadas como está reflectido en que cada asalariado con contrato temporal teña unha media de 2’77 contratos no ano. O sector público, especialmente Xunta de Galicia e Administracións Locais, teñen que asumi-la súa responsabilidade no incremento da precariedade e enceta-las medidas correctoras necesarias.

Os dictames que ten que facer o Consello Galego de Relacións Laborais a cada unha das normas precisan da visión do conxunto da planificación de medidas de fomento do emprego e da estabilidade, polo que, ó carecer desta, os informes a cada unha das normas carecen desa perspectiva. Consideramos que a norma remitida para o seu dictame debeu ser obxecto de tratamento e debate neste órgano consultivo previamente á petición ó Consello Galego de Relacións Laborais da emisión do dictame. Por todo elo dictaminamos negativamente a ORDE, POLA QUE SE ESTABLECEN AS BASES REGULADORAS DO PROCEDEMENTO DE ABOAMENTO DE COTAS Á SEGURIDADE SOCIAL A TRABALLADORES QUE PERCIBIRAN A PRESTACIÓN POR DESEMPREGO NA SÚA MODALIDADE DE PAGAMENTO ÚNICO, solicitando que non se publique. Solicitamos tamén que se reúna o Comité Autonómico de Emprego, que se peche o grupo de traballo sobre precariedade e que se consensúen as medidas resultantes, eliminando as subvencións xenéricas á contratación indefinida, reorientando os programas e obxectivos, conectando tódalas axudas á negociación colectiva (tal como estaban os incentivos á reducción do tempo de traballo) e destinando os recursos dos programas de transferencias correntes ás empresas a outras políticas activas. Nesta liña, deberíase incrementar o orzamento destinado a políticas activas ata acadar o 1,1% do PIB, para situalo no nivel da media europea.


CONSIDERACIÓNS ESPECÍFICAS DE CARÁCTER NON UNÁNIME SOBRE A VALORACIÓN DA NORMA DA CONFEDERACIÓN DE EMPRESARIOS DE GALICIA:

Artigo 1º. Obxecto e requisitos.
Neste artigo fíxanse os requisitos para ter dereito as axudas establecidas nesta norma. O apartado c) deste artigo esixe terse constituido como traballador autónomo sempre que se trate dunha persoa con minusvalía igual ou superior ó 33 por 100.
A CEG quere propoñer que se teña en conta a modificación establecida na Lei 45/2002, do 12 de decembro, de medidas urxentes para a reforma do sistema de protección por desemprego e mellora da ocupabilidade, segundo a cal os traballadores que vaian establecerse como autónomos poderán capitaliza-lo 20% da súa prestación por desemprego para afronta-los gastos de inicio da actividade; o resto da prestación abonarase para o pagamento das cotizacións á Seguridade Social. En consecuencia, o citado apartado c) deste artigo 1º debería incluir como beneficiario a cualquier traballador autónomo que desexe capitaliza-lo 20% da súa prestación por desemprego.

2. Artigo 5º.3. Este apartado establece o silencio negativo se non hai resolución expresa no prazo máximo de tres meses desde a data de entrada da solicitude no rexistro do órgano competente. Tal e como ven sendo reiterado noutros dictames, en canto que se trata dunha norma que establece programas correspondentes a liñas de axuda que implican importantes intereses económicos para os solicitantes das mesmas, debería esixirse, en todo caso, a obrigatoriedade de dictar resolución expresa e motivada pola Administración cando a resolución fose desestimatoria.

2. Disposición adicional terceira. Esta disposición sinala que as delegacións provinciais da Consellería competente poderán requirir en todo momento a documentación orixinal que se considere necesaria para acreditar mellor o exacto cumprimento do establecido na orde.
Enténdese esta aseveración da norma rotunda en exceso, pois a Lei 30/92, do 26 de novembro, no seu artigo 35º f) establece que os cidadáns non teñen a obriga de achegar aqueles documentos de interese para o procedemento se os mesmos se atopan xa en poder da Administración actuante e, cando se trate de documentos orixinais, tralo correspondente cotexo dos mesmos, deberán devolverse ó seu dono.
En consecuencia, propoñer adecua-lo contido desta norma ás disposicións recollidas na Lei 30/92, do 26 de novembro.